نافلسفانه 007

یک. او.دو. محمدصادق.وقتی زبانت را در ابراز عشق نمیفهمند، زبان از تاولِ پا مدد میگیرد.سه. من.میدانی عزیز؟ توی این قاب که اولش آدم فقط یک جفت پای تاول خورده میبیند و یک شلوار نظامیِ به قولِ دقیقترش پیکسلی و یکی دو تا فرش قدیمی و مندرس، چیزهای دیگری هم جا شدهاند که در نگاه(های) اول به این راحتیها نمیشود دید، به این راحتیها نمیشود فهمید.میدانی عزیز؟ من فکر میکنم توی این عکس، میشود هزار و چهارصد و اندی سال درازای تاریخ و یک دنیا پهنای جغرافیا را پیدا کرد. توی این عکس، از قطرههای زلال اشکهای علی(علیهالسلام) هست که توی دل عمیق چاه میریخت، تا لختههای خون خشکیده روی ریشهای سپید میثم تمار که به سیاهی میزد. یا حتی از قبلتر از آن تا بعدتر از آن. توی این قابِ تقریباً خالی، میشود از بازوی کبود حضرت مادر(سلام الله علیها) دید، تا بازوی نداشتهی حاج حسین خرازی. میشود خاکِ نشسته روی معجر زینب(علیها السلام) را دید و طرّهی موی دختر خرمشهری را. توی این عکسِ یکی دو مگاپیکسلی میشود از ابوذر دید و عمار و مالک، تا امام خمینی و امام موسی صدر و حاج همت و حاج قاسم. توی این عکس م نافلسفانه 007...